Soms moet je als architect even uit je ivoren toren komen. Je weet wel, die plek waar je met liefde praat over domeinmodellen, interfaces en zero-trust, terwijl de rest van de organisatie vooral wil weten: wat kost het, wat levert het op, en wat moet ik ermee?
En dan gebeurt het. Je krijgt een appje van een collega uit de business die het overleg over een nieuw integratietraject heeft gemist. “Kun jij me even uitleggen hoe dit werkt?” Tuurlijk. Alleen is het onderwerp nogal technisch – denk: datastromen, authenticatie via OIDC en een modern autorisatiemodel – en deze collega heeft vooral veel verstand van processen en compliance. Je weet dus: als ik dit niet goed uitleg, is het effect weg. En erger nog: dan zegt hij misschien “ja”, zonder te begrijpen waar hij precies “ja” tegen zegt.
Van technisch naar tastbaar
Wat ik in zo’n geval doe: ik gooi mijn ruwe aantekeningen, whiteboardfoto’s en de chatlog van de architectensessie in een document. Daarna vraag ik Copilot om een samenvatting op hoofdlijnen te maken, geschikt voor iemand met basiskennis van het proces, maar zonder technische bagage.
Copilot helpt me dan om de juiste toon te vinden. Geen “we hebben gekozen voor een federatief model waarbij de claims door de Identity Provider worden afgegeven” maar:
“We zorgen ervoor dat de rechten van een gebruiker automatisch worden bepaald op basis van zijn rol. Zo hoeven we niet handmatig groepen bij te houden.”
Vervolgens vul ik dat aan met een paar concrete voorbeelden, stuur het document op, en nodig hem uit voor een korte walkthrough in Teams. Mét de chatfunctie open, zodat hij vragen kan stellen zonder het gesprek te onderbreken.
Tools zijn geen toverstokjes
En nee – dat doet Copilot allemaal niet vanzelf. Je moet zelf blijven denken. Maar het helpt wél. Want je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden. En omdat Copilot steeds beter leert wat voor soort taalgebruik jij hanteert en welke formats je prettig vindt, krijg je sneller een bruikbaar resultaat.
Sterker nog: de meeste tijd zat niet in het schrijven, maar in het schrappen. In het loslaten van technische details die ik zelf rete-interessant vind, maar die op dat moment niet relevant zijn. Less is more.
Wat kunnen we hiervan leren?
- We communiceren te vaak op ons niveau, niet op dat van de ontvanger.
We vinden het lastig om dingen simpel uit te leggen, omdat we bang zijn dat het dan niet meer volledig is. Maar weet je wat pas écht onvolledig is? Iets niet begrijpen, maar toch een besluit moeten nemen. - We hebben de tools om het beter te doen – maar gebruiken ze nog te weinig.
Copilot, Miro, Teams, Jamboard – het zijn allemaal middelen die ons kunnen helpen om onze boodschap begrijpelijker en interactiever te maken. - Architectuur is óók storytelling.
Het is jouw taak om anderen mee te nemen in het verhaal. Niet met buzzwords, maar met logica en empathie.
Copilot als sparringpartner
Wat Copilot mij brengt, is geen kant-en-klare oplossing – maar een kladblok met context. Een eerste opzet waar ik op voort kan bouwen. En soms ook een reality-check (“Zeg Martin, als zelfs Copilot je al niet meer begrijpt, ben je misschien iets te technisch bezig”).
Ik gebruik het als second opinion, als formatter, als inspiratiebron. En het helpt me om sneller content te maken die aansluit bij de ontvanger.
En eerlijk is eerlijk: soms is het ook gewoon lekker dat iemand je helpt bij het verwoorden van een complex onderwerp. Zelfs al is dat iemand zonder hartslag.
Tot slot: kunnen we het niet gewoon iets leuker maken?
Serieus: waarom moeten architectuursessies altijd zo stoffig zijn? Waarom geen interactieve whiteboard-sessie met live Q&A? Waarom geen video met uitleg op niveau, in plaats van een lang document?
Ik geloof dat we in onze sector nog enorme stappen kunnen maken als het gaat om communicatie. Zeker nu de tools er zijn om het makkelijker én leuker te maken.
Dus de volgende keer dat je denkt “dit is te technisch voor de business”, daag jezelf uit: kun je het uitleggen aan iemand zonder achtergrondkennis? En zo niet: zou Copilot of een ander hulpmiddel je dan kunnen helpen?
Je zult verbaasd zijn wat er gebeurt als je het verhaal afstemt op de ontvanger. Niet alleen begrijpen mensen je beter – ze willen ook ineens meedenken. En dát, beste lezer, is waar de magie begint.